Wiesz, gdzie jesteś?
Nie wiem.
Ty. Wiesz, gdzie jesteś?
Wiesz, gdzie jesteś?
Zabiję cię, kurwa. Oto, gdzie jestem.
Hej, czubku!
Nie.
Kurwa, nie.
Myślisz, że to koniec?
Nie sądzę.
Nie sądzisz, że co?
Nie sądzę, że to koniec.
Lany beton, fundamenty. Chyba jesteśmy w piwnicy.
Wiesz, jak długo byłeś w furgonetce?
Ze 20 minut. Czyli...
Dwadzieścia pięć kilometrów?
Jesteś zawodowym kierowcą?
Może.
Nie jesteś podstawiony?
Jak w tych filmach, gdzie gliny udają więźniów?
Kurwa! O to chodzi!
-O co? -Film.
Dwóch związanych facetów i piła.
O to chodzi.
-Jak związanych? -Nie widziałeś tego?
Nie.
Masz szczęście, bo to głupi film.
Byli skuci łańcuchem.
No tak, byli skuci, jeden z nich się zorientował
i wtedy zrobiło się obrzydliwie.
-Mówiłem Grace, że to głupi film... -Kim jest Grace?
Moja była żona. Żona.
Mówiłem jej, że nikt by tego nie zrobił.
Czego?
Nie odciąłby sobie stopy piłą.
Jesteś pewien tych 25 kilometrów?
To by było jakieś czyste szaleństwo.
Odliczałeś czas czy masz wyczucie odległości?
Po prostu wiem. Bo co?
Wiem, że najpierw porwał mnie.
Tego jestem pewien.
Przejechaliśmy może połowę twojej odległości,
czyli 11 kilometrów.
Potem dość długo czekaliśmy.
Wreszcie to pewnie ciebie załadował do furgonetki
i przyjechaliśmy tutaj.
To daje 33...
Możliwe, że cię poćwiartują, a ty się bawisz w matematykę?
Cześć, stary.
Cześć.
Wcześniej nie mówiłem serio. O tym, że cię zabiję.
Odbiło mi. Jesteśmy kwita?
Musisz przyjąć moje przeprosiny,
bo jak facet przeprasza, to chyba dobrze, tak?
Co złego, to nie ja, tak?
Co jest? Co ty robisz?
Proszę, nie. Czego ty chcesz?
Co jest, kurwa?
Co jest... Stary...
Co ty wyprawiasz?
Kurwa... W porządku.
Widzisz to?
Powiedz, proszę, co zamierzasz.
Dlaczego go tam sadzasz, a ja mam obrożę na szyi?
Dlaczego on jej nie ma? Co to znaczy?
Dlaczego nie był zakneblowany?
Ty pieprzony czubku! Co ty robisz?
To jakieś przedstawienie?
Z nami?
Powiedz nam, co robisz, albo cię, kurwa, zabiję!
Słyszysz, co mówię?
Pójdziemy na żywo.
Za sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden...
Potrzebujemy twojej pomocy.
W sprawie?
Sprawdź ten link.
Tylko ty to rozgryziesz.
Wszystkie kamery są włączone czy nagrywają na zmianę?
Na zmianę.
Są aktywowane ruchem i głosem.
Ale nigdy nie wiadomo, która z nich akurat nagrywa.
Zwróć się do kamery głównej.
W ten sposób przemówisz do wszystkich.
Zrozumiałeś?
„Wszystkich”? Czyli do kogo?
-Opowiedz im o sobie. -Ale komu?
Muszą wiedzieć o was jak najwięcej.
Ostatecznie to wam może pomóc.
Wydacie się prawdziwsi.
Nic, kurwa, nikomu nie powiem.
Tylko tyle: zabierzcie mnie stąd.
Chcesz wiedzieć, jaki jestem?
Pierdol się. Taki jestem.
Niepotrzebnie to mówiłem?
Jak sądzisz, co on robi?
Pewnie zaraz się dowiemy.
Nie.
Co ty wyprawiasz?
Co mam powiedzieć?
Kim jesteś, co robisz. Coś, co się uwiarygodni.
Jestem na emeryturze. Wykonywałem wolny zawód.
Mów do nich, nie do mnie.
Jestem na emeryturze. Miałem wolny zawód.
Zawód prawniczy.
Mieszkam na przedmieściach.
Byłem na podjeździe, kiedy mnie porwano...
Zostałem porwany.
Nie wiem, co mogę, a czego nie mogę powiedzieć,
nie znając celu mojego pobytu tutaj.
Możesz mówić, co chcesz.
Zostałem porwany.
Byłem zajęty wypakowaniem zakupów z bagażnika.
Moja żona i ja mieszkamy w tym domu od ponad 30 lat.
Ona sama albo ktoś z sąsiadów zauważy zakupy na podjeździe.
Nie wiem, czy zostawiłeś informację o okupie.
Ale tak czy siak, ktoś zawiadomi policję...
Daruj sobie. To ma sens, o ile mówisz prawdę.
Powiedziałem coś, co nią nie jest?
Ty.
Pierdol się. Nie, proszę.
Nie to miałem na myśli.
Nie mówiłem serio.
Remontuję domy. A konkretnie dachy.
Do kamery. Przedstaw się.
Mam na imię Ron.
Mam dwoje dzieci, które czekają na mnie w domu.
Jechałem tylko do cholernego baru
dla zmotoryzowanych, na miłość boską.
To kłamstwo.
Chodzi o to na parkingu?
Dobra, jechałem do baru,
zatrzymałem się na skraju parkingu,
sprawdziłem opony, jak zawsze.
Wysiadłem i dostałem po głowie,
potem zapakowali mnie do worka i odjechaliśmy.
O co tu, kurwa, chodzi?
Nie wiem, skąd to pochodzi...
To profesjonalna robota.
Potrzymaj.
Ty też.
Nie!
Wiem, o co chodzi. To gejowskie zagrywki.
Jak mówiłem, mam dwoje dzieci, więc żadnych gejowskich sztuczek.
Ty. Przeczytaj artykuł z pierwszej strony.
U wybrzeży Florydy doszło do wycieku ropy.
-Ty. -Co?
Gazeta.
Nie mam tego o wycieku. Nie mogę znaleźć.
-Ty. -Moncler,
spółka giełdowa, ma zarzuty o składanie fałszywych sprawozdań.
Nie mam tego. To źle, że tego nie mam?
Co masz?
Uczestniczka talent show wychodzi za mąż.
Ty.
Zabójca Claudine Jeeter został dziś rano stracony.
To mam!
Porwał i zabił tę dziewczynę. Mam to.
Ty.
Wycofano dziesięć tysięcy aut z rynku
z powodu wadliwych hamulców.
Nie mam tego.
No dobrze.
-Co dobrze? -Rozumiecie już?
Ja nie. Nic nie rozumiem.
Musicie rozgryźć, po co tu jesteście
i co was łączy.
Macie pięć minut.
Nie mówisz poważnie.
Aby dowieść, że mówię poważnie...
Co ty z tym robisz? Nie zbliżaj się do mnie.
Wepchnę ci to, kurwa, do gardła.
Nie.
Będziesz tego potrzebował.
Co ty robisz? Nie, proszę! Matko Boska, nie!
Pięć minut.
Użyj ręcznika, by wytrzeć krew.
Nic z tego. Już nie pasuje.
Ręcznik zatamuje krew.
Musisz użyć ręcznika.
Zrośnie się, jeśli go tak potrzymam
-i dam mu trochę czasu. -Przestań. Posłuchaj mnie.
Co?
Musimy spróbować zachować spokój.
Wiem z doświadczenia, że pośpiech jest złym doradcą.
To, co się stało, było potworne.
Ale dużo mówi o sytuacji, w jakiej się znajdujemy.
On nie działa spontanicznie.
Sekator, ręcznik.
Wszystko to zaplanował.
Zamierzał to zrobić od początku.
I zamierzał to zrobić tobie.
Nie mnie.
Doliczyłem się dziesięciu kamer. Mówił, że transmitują na żywo.
Przekazują to, co się tutaj dzieje.
Kiedy kazał nam mówić do głównej kamery,
odniosłem wrażenie, jakby oczekiwał,
że będzie nas oglądać wiele osób.
Być może teraz nas oglądają.
-Zegar. -Pamiętam.
Powiedział, że mamy pięć minut, by zrozumieć, co nas łączy.
Co on zrobi, kiedy ten czas minie?
Nie kapujesz tego.
Nie kapujesz, bo nie oglądałeś tego cholernego filmu.
Ja zacznę.
Powiem prawdę tobie
i wszystkim, którzy nas oglądają.
Zakładam, że nasz porywacz także nas ogląda.
Miał rację. Nie mówiłem całej prawdy.
Mojej żony nie ma w domu.
Dziś rano wyjechała z córką na urlop.
Odwiozłem je na lotnisko.
Potem pojechałem na zakupy.
Byłem na podjeździe, wyciągałem zakupy z auta,
gdy podjechała biała furgonetka.
Kierowca,
czyli nasz porywacz, wysiadł
i zaczął iść w moją stronę.
Myślałem, że się zgubił,
więc odłożyłem torby z zakupami,
żeby móc z nim porozmawiać.
Wtedy założył mi worek na głowę i strącił okulary.
Widziałem je na chodniku.
Na podjeździe leżały rozsypane pomarańcze.
Nie mogłem się ruszyć. Skrępował mnie.
A potem wciągnął do furgonetki.
Kiedy ruszyliśmy, zacząłem liczyć.
Teraz ty.
Ron, to się nie uda...
Musimy się stąd wydostać.
Byłeś w barze dla zmotoryzowanych
czy dopiero zamierzałeś tam pojechać?
Mam dwie córeczki, które muszę zobaczyć.
Ale zatrzymałeś się i wysiadłeś, żeby sprawdzić opony, tak?
Natychmiast.
Zawsze tak robisz?
Po prostu nie zjadłem śniadania. Inaczej by mnie tam nie było.
Co masz na myśli?
W poniedziałki, wtorki i środy chodzę do Zoop's Chicken,
a w czwartki i piątki do Steak 'n Shake.
O 13.00, najdalej o 13.30. Wszyscy to wiedzą.
Ale dziś jest sobota.
Miałem się spotkać z jednym gościem przy Old Sheltingham Road,
żeby pogadać o zniszczeniach jego domu po burzy.
Czy człowiek przy Old Sheltingham Road
jest jedyną osobą, która wie, że miałeś tam przyjechać?
Odciął mi palec!
Zatrzymałeś się i zatankowałeś?
Palec, z którym się urodziłem.
Miałem go przez całe życie. Matka mi go dała.
Czy ten bar był jednym z tych,
które widać z autostrady?
Rozmawiamy o pieprzonych hamburgerach?
Musisz się skoncentrować...
Do czego doszliście?
Do tego, że jesteś pedziem.
Ron.
Odpowiedź jest oczywista.
Oprócz tego, że w obu gazetach, które nam dałeś,
był jeden artykuł o tej samej treści,
nie ma między nami żadnego wspólnego mianownika.
Moja obecność tutaj ma jakiś cel.
Moje uprowadzenie było starannie zaplanowane.
Wymagało wcześniejszej wiedzy.
Uprowadzenie Rona wydaje się jednak zupełnie przypadkowe.
Nikt, nawet Ron, nie wiedział, gdzie będzie w chwili porwania.
Przypuszczam, że wybrano go,
ponieważ był widoczny z drogi.
To co ja tu, kurwa, robię?
Masz pokazać, na co on jest gotów, by się ze mną rozprawić.
Mamy problem w społeczeństwie.
To, co mówimy, nie ma żadnej wartości.
Żadnej wiarygodności.
Mówię, że zapłacę rachunki, a to nie ma znaczenia.
Pożyczkodawca musi sprawdzić moją zdolność kredytową.
Żeby udowodnić, że...
Zapłacę ci 22 500 dolarów, jeśli mnie wypuścisz.
Nikt już nie wierzy słowom bez dowodu zamiaru.
Jeśli więc mówię, że zamierzam kogoś zabić,
muszę udowodnić, że to zrobiłem.
Dowód zamiaru.
-Przestań. -Naprawdę nie mogę.
Ja traktuję twoje słowa poważnie. To powinno wystarczyć.
Zapewniam cię, że żaden dowód twojej szczerości nie jest konieczny.
To prawda. Jednak to nie ciebie mam przekonać, tylko ich.
Słyszałam, że pana wezwali. Myślałam, że to żart.
Mnie nie bawi.
Pewnie dlatego, że jeszcze nikt nie wytrzeźwiał po imprezie.
Ile szkody może wyrządzić śledczy przed emeryturą?
Poruczniku Roy! Telefon do pana!
Nie marnują czasu.
Do piątku zamierzają opróżnić cały budynek.
Nowa siedziba już działa.
Prosili o oficera na dyżurze?
Nie. Prosili konkretnie o pana.
Darnley? Czy myśmy nie doszli do porozumienia w zeszłym roku?
Żadnego hakowania komputerów, mandatów za parkowanie...
To co innego.
Co tym razem zmalowałaś?
Przysyłam panu link. Proszę go otworzyć. Teraz.
-Darnley... -Przysłali mi to.
Słyszał pan o barze Zoop's Chicken?
To przy dziewiątce.
To znaczy, że to miejsce może być blisko.
-Ma pan to? -Na co patrzę?
To przekaz na żywo, raczej prawdziwy.
Nie chcesz tego zrobić. To niepotrzebne.
Nie chodzi o to, czego chcę. Chodzi o to, co muszę.
Musimy uwiarygodnić pewną procedurę.
Jakiej procedurze?
Wywiadu nie będzie.
Cholera.
Dzwoni ten odrażający facet.
Slosson nie udzieli mi wywiadu.
Idzie do CBS.
Kongresman z zasranej Zachodniej Wirginii
mnie okłamał.
Na świecie są sami odrażający faceci.
-Który? -Dział 53.
Ma na imię Eddie.
Jest wyjątkowo odrażający,
ale tylko tak da się coś załatwić. Jest mi wierny.
Powiedział, że jeśli nie chcesz,
za chwilę przekaże to Kanałowi 6.
Sukinsyn!
Dziękuję.
Widziałeś to? Prawdziwe?
Posuniesz się za daleko.
Skąd to wiesz?
Jeśli naprawdę mamy być ze sobą szczerzy,
a wkrótce będziemy musieli być ze sobą szczerzy...
Obaj wiemy, że to jest konieczne.
To uwiarygodni przekaz. I przykuje ich uwagę.
Nie sądzisz, że obcięcie mu palca było dostatecznie wiarygodne?
Na żywo?
Tak wygląda. Nie mamy pewności.
Nie ty tu rządzisz. Nie na tej sali.
Co to znaczy „na tej sali”?
Wybacz.
O co tu tak naprawdę chodzi?
O sprawiedliwość.
Nie!
Jasna cholera.
-Słodki Jezu. -Cholera.
Przykułem teraz waszą uwagę?
Wszystkie ręce na pokład.
Chcę wiedzieć wszystko o transmisji
i od kiedy trwa.
-Na żywo. -Tego nie wiemy.
-Tak wyglądało! -Wszystko tak wygląda.
Potrzebujemy techników i to natychmiast.
Tak, poczekam.
Nie powinniśmy wezwać porucznika Lucasa? Kogoś...
Z większym doświadczeniem w terenie?
Z pewnością...
Ale chyba nie mamy tyle czasu.
Skoro to mamy już za sobą, co teraz należy zrobić?
Nie rozumiem.
Co należy zrobić ze mną? Co na to prawo stanowe?
Nie sądzę, bym miał kwalifikacje
do osądzania, co należy, a czego nie należy robić.
Oczywiście, że masz.
Słucham?
Mówiłeś, że wykonywałeś zawód prawniczy.
A prawnicy z pewnością znają
obowiązujące przepisy stanowe.
Rozumiem, o co chodzi.
Powinieneś być aresztowany, uwięziony, oskarżony i osądzony.
A potem?
-Gdybyś został uznany za winnego... -Gdybym?
Gdybym został uznany za winnego? Byłeś tu.
Wszystko widziałeś.
Wszystkie kamery był świadkami.
Gdyby ława przysięgłych uznała cię za winnego
i zaleciła najwyższy wymiar kary...
W tym stanie zapłaciłbyś najwyższą cenę.
To znaczy?
Zapłaciłbyś własnym życiem. Zostałbyś skazany na śmierć.
Jak ten facet z gazety.
Tak, gdybyś był winny zbrodni karanej śmiercią, ale niekoniecznie.
Każda sprawa jest inna.
Ale kara taka sama, niezależnie od sprawy,
ponieważ zginęła niewinna osoba.
Typowy przypadek. Chyba właśnie o to chodzi.
Nie bardzo rozumiem, do czego zmierzasz.
Porwałem gościa, przywlokłem tu, związałem i zabiłem.
O ile wiemy, był niewinny i nikomu nic nie zrobił.
Nie ma żadnych wątpliwości.
Rozmawiamy o karze śmierci.
Tutaj. Obie gazety. Głośna sprawa.
Sprawa Jeeterówny?
Zgadza się. Przeczytaj całość na głos.
„Paul William Gager,
„człowiek, który porwał i zabił
„czternastoletnią Claudine Jeeter sześć lat temu,
„został stracony dziś po północy.
„Karę śmierci wykonano, podając mu zastrzyk
„w zakładzie karnym Six Rivers w Triborough.
„Skazany oczekiwał na wykonanie kary
„najkrócej w historii tego stanu”.
Zdaje się, że to jeszcze nie koniec tej historii.
„Apelacja adwokatów Gagera okazała się nieskuteczna.
„Gager został uznany za winnego porwania i śmierci dziewczyny
„po dwuletniej obławie.
„Jeeterówna zniknęła z domu 10 lutego, sześć lat temu”.
Kontynuuj.
„Później okazało się,
„że Claudine była przetrzymywana w domowej roboty pomieszczeniu
„przeznaczonym dla królików, na działce Gagera.
„pięć kilometrów od domu Jeeterów.
„Poszukiwania Claudine Jeeter były drobiazgowe i emocjonalne...”
Ja go znam.
„...przykuwając uwagę społeczeństwa,
-„gdy lokalna i stanowa policja... -Wszyscy go znamy, prawda?
„sprawdzała każdy trop,
„co ostatecznie doprowadziło do aresztowania Gagera
„i powiązania go ze śmiercią ofiary”.
To wszystko. Nic więcej nie piszą.
W tej gazecie może nie, ale to jeszcze nie koniec.
Chcę się upewnić, że wszystko zrozumiałem.
Jeśli sąd zasądził słuszną karę
i władze stanowe słusznie
wykonały tę karę, to znaczy,
jak już się wyraziłem,
że powinienem umrzeć za zabicie naszego drogiego kumpla Rona.
Nie, to nie jest takie pewne.
Zgarnąłem gościa z ulicy,
porwałem go i pozbawiłem życia.
Są też inne kwestie.
Stan psychiczny oskarżonego, iloraz inteligencji...
Przywiozłem go tutaj, związałem,
torturowałem i zabiłem z własnych powodów.
Co w tym niepewnego?
Potrzebowałbyś procesu, żeby to ustalić.
Dlaczego?
Ponieważ bez procesu nie ma sprawiedliwości.
Zdaje się, że coś o tym wiesz, prawda?
Wysoki Sądzie.
sprawa jeeter
Sędzia Oliver Straight. Prowadził sprawę Jeeterówny.
Człowiek ponosi winę za zabicie innego człowieka.
Jeśli zostanie skazany, musi ponieść karę śmierci.
Takie zasady ustaliliśmy, tak?
Nie mów „tak”.
W tym stanie tak.
„Tak” oznacza, że możemy bliżej się temu przyjrzeć, prawda?
Mam Carla na linii.
Powiedz mu, że sami zajmiemy się montażem.
Niespecjalnie mu się pali do transmisji na żywo.
Tego się spodziewałam. Dlatego jesteśmy numerem cztery.
Carl.
Twierdzę, panie sędzio, że skoro tak,
to kiepsko to panu wróży.
Jasne, zastrzeliłem biednego Rona,
ale ty też masz na sumieniu niewinnego człowieka.
Jakiego człowieka?
Czytałeś artykuł.
Sprawa Jeeterówny. Paul William Gager.
Udowodnię, że dobrowolnie i świadomie
wysłałeś niewinnego faceta na śmierć.
Jestem gotów zbadać tę sprawę tu i teraz,
przed tym konkretnym sędzią
oraz konkretną ławą przysięgłych.
Nie rozumiem.
Rozumiesz. Są tutaj, są wszędzie.
Zapewniam, panie sędzio,
że koła sprawiedliwości szybko zaczną się kręcić.
Teraz, Carl!
Bo będą od nas lepsi, dlatego! A to my mamy być najlepsi!
Informuję spóźnialskich,
że poprowadzę proces o życie pana sędziego.
Zastosuję się do każdej decyzji,
ale wyjaśnijmy sobie coś.
Obowiązują prawa tego stanu.
Prawa sędziego.
Jeśli uznacie go za winnego, zostanie stracony.
Tutaj.
Rozprawa trwa.
Ustalić fakty i znaleźć go!
Zbierzmy to, co o nim wiemy,
nie, co nam się wydaje.
Dzień dobry.
Harper Grant, mam dla Państwa najnowsze informacje.
Boże, pomóż.
Sędzia, który sądził w sprawie o porwanie i morderstwo Jeeterówny,
sam został uprowadzony
i jest obecnie przetrzymywany w nieznanym miejscu.
Porwanie jest transmitowane na żywo przez media społecznościowe.
By lepiej zrozumieć tę historię, zaprosiliśmy do studia Jean Treblis.
Za wcześnie, by wyrokować,
ale możliwe, że chodzi o...
O błędy sędziego popełnione w tej sprawie,
które teraz mogą się na nim mścić?
Można na to tak spojrzeć.
Słyszałaś, by ktoś podważał wyrok sędziego Straighta?
Teraz ktoś podważa.
Wiemy tyle, że jeden z obywateli
zdecydował się podważyć proces.
Być może nawet sam werdykt.
Darnley wspomniała o zdolności kredytowej i zaległych rachunkach.
Może coś tam jest.
Skąd oni wywożą te rzeczy?
-Kto to? -Zespół IT.
-Żartujesz. -Wszyscy są w nowej siedzibie.
Co możecie mi powiedzieć?
Nie można namierzyć przekazu do mediów społecznościowych.
Dlaczego? Czy on nie używa jakiegoś serwera czy czego tam?
To jak połączenie telefoniczne przekierowane 15 razy.
-Czyli jest cwany? -Raczej tak.
Nie można go zdjąć?
Można wyłączyć sieć,
ale nie ma gwarancji,
że nie skorzysta z innego połączenia.
To i tak zły pomysł.
Stracilibyśmy jedyne źródło wiedzy o jego planach.
Możemy ograniczyć zasięg czy jak tam o nazywacie?
To możliwe.
-Będzie wiedział, jeśli to zrobimy? -Prawie na pewno.
Skąd ta pewność?
Włamał się to jednej z najlepiej kontrolowanych stron na świecie,
nielegalnie przejął pasmo bez śladu i skutecznie się zaszyfrował...
Moim zdaniem jest dość sprytny, by śledzić własną stronę.
W porządku. Dziękuję.
Sędzia mieszka w Aspian County.
Trzydzieści kilometrów od centrum.
Wysłaliśmy tam dwa radiowozy.
Znaleźli otwarte volvo
i zakupy rozsypane na podjeździe.
Ale nie wiemy, kiedy to się stało.
Sprawdzamy wszystkie nagrania z kamer monitorujących i...
-Sprawdźcie rachunek z kasy. -Co?
W jednej z toreb na podjeździe.
Zobaczymy, gdzie i kiedy robił zakupy.
Jeśli nie ma rachunku, sprawdźcie torby albo ulotki.
Zidentyfikujcie sklep, pojedźcie tam
i sprawdźcie u kierownika czas zakupu.
Rachunek pomoże nam go namierzyć.
Jeśli sędzia zrobił zakupy o 10.00, a transmisja na żywo zaczęła się o...
O 13.11.
...a można jechać nie więcej niż 100 kilometrów na godzinę,
nie przykuwając uwagi,
to sędzia jest nie dalej
niż w promieniu 160 kilometrów od swojego domu.
Jeśli uwzględnić czas na przygotowanie sali
i zgarnięcie drugiego porwanego,
to zapewne jeszcze bliżej.
Co wiemy o tym drugim?
Obejrzeliśmy przekaz od początku
i odkryliśmy, że to miejscowy. Ron Price.
Właściciel firmy Priced to Pleez. Z „zet” na końcu.
Rozwiedziony. Była żona wciąż jest jego dyspozytorką.
Powiedziała, że pierwsze zlecenie miał w okolicach Sheltingham.
Zatem jeśli najpierw porwał Price'a, a potem sędziego,
to znaczy, że musi być bardzo blisko.
Widać nader wyraźnie,
że wszystko dokładnie sobie przemyślałeś...
Nie bądź protekcjonalny.
Ale popełniłeś kilka podstawowych błędów,
jeśli chodzi o proces sądowy.
Mówisz, że poprowadzisz rozprawę.
Nie możesz. Rozprawa...
„Badanie dowodów i obowiązujących przepisów
„przez właściwy trybunał w celu
„rozpoznania konkretnych oskarżeń i praw”.
W porządku.
Przyjrzyjmy się „przepisom i właściwemu trybunałowi”.
Nie musimy.
Wiemy już, o jaki paragraf chodzi.
Zabójstwo z premedytacją.
A jeśli chodzi o trybunał,
wybieram moją ławę z tej samej puli, co ty.
U podstaw procesu leżą zasady.
Ustalimy je. Zadbamy też o umiar.
Mamy fundamenty procesu.
I coś, czego na twojej sali nie ma,
a jeśli już, to rzadko.
Czyli?
Sprawiedliwość.
Ja będę oskarżycielem, a ty swoim własnym obrońcą.
Sędzia i ława przysięgłych będą tam.
W procesie sędzia zabiera głos.
Zabierze.
0% – ODDALONY 0% – PODTRZYMANY LICZBA GŁOSUJĄCYCH: 0%
Jasna cholera.
Od chwili porwania Claudine Jeeter była na pierwszych stronach gazet.
Miała 14 lat, wzorowa uczennica,
właścicielka teriera imieniem Brownie,
porwana, gdy po lekcjach wracała do domu.
Ludzie byli przerażeni.
Społeczeństwo, policja, przyszły sędzia. Wszyscy.
Niemal co wieczór widzieliśmy w telewizji babcię, panią Solszę,
oraz kuzyna, rzecznika rodziny, Bertinada Solszę.
Stali się gośćmi w naszych domach, elementem naszej rzeczywistości.
Dlatego oskarżenie utrzymuje,
że wyrok w tej sprawie został sfabrykowany,
a nie ustalony w toku rozprawy.
Nie złośliwie, ale w wyniku szczerego oburzenia i pragnienia.
Pragnienia, aby ktoś zapłacił za śmierć małej Claudine.
Oskarżenie udowodni jednak,
że skutkiem tego pragnienia był wyścig na szubienicę.
Wyścig napędzany niekompetencją policji
i niechlujstwem prawników,
tchórzliwych urzędników państwowych.
I tak niewinnego człowieka skazano na śmierć.
To, czy władze uznały Paula Williama Gagera
za winnego, jest bez znaczenia.
Czy ma znaczenie fakt, że uznałbym Rona dekarza
za winnego zbrodni, gdyby okazał się niewinny?
Oczywiście, że nie.
Liczy się to, że go zabiłem, a nie miałem do tego prawa.
Władze zabiły Paula Gagera, a nie miały do tego prawa.
Oskarżenie udowodni ponad wszelką wątpliwość,
że jego aresztowanie i proces były typowe dla wymiaru sprawiedliwości,
niedouczonego, skorumpowanego i żądnego krwi.
Tak się tego nie robi.
-Mówisz jako obrońca? -Nie.
Możesz mówić tylko jako obrońca.
Mogę mówić tylko za siebie, nie jako obrońca.
Nie masz prawa głosu,
chyba że jako obrońca zwracający się do sądu.
Jak już mówiłem, to nie jest sąd.
Uwierz mi na słowo,
możesz się przygotować merytorycznie
i świetnie naśladować prawnicze mowy,
ale to nie znaczy, że rozumiesz prawo.
Twierdzisz, że nie rozumiem prawa?
Dokładnie to twierdzę.
Dowód rzeczowy A oskarżenia.
Błąd sędziego. Założenia bez pokrycia.
Osądy bez uzasadnienia.
To jest sposób działania człowieka w czarnej todze.
To nie moje prawo.
Owszem, twoje.
I nie moja sala sądowa.
Owszem, twoja.
To była sprawa o morderstwo zagrożone karą śmierci.
Uczestniczył w niej sędzia.
Ale to ława przysięgłych ustaliła werdykt
i zaleciła wymiar kary.
Rola sędziego jest ograniczona.
Zakładam, że to wiesz.
Jest jednak jeszcze coś, co mnie niepokoi.
Oświeć nas.
Uważam, że nie masz prawa rozpatrywać tej sprawy.
W żadnych okolicznościach.
Czy ktoś tu jest prawnikiem?
Karnistą?
Ja jestem.
O co mu chodzi?
Myślę, że mamy tu do czynienia z konfliktem interesów,
a w takim przypadku
nie możemy nawet zacząć,
dopóki nie upewnię się, czy mam rację.
Tylko że to tak nie działa.
Obawiam się, że tak właśnie działa.
Jeśli cokolwiek wskazuje na konflikt, mogę wnieść sprzeciw.
I wnoszę.
A ja się temu sprzeciwiam!
Co teraz?
Oddalmy sprzeciw.
Jezu Chryste.
Sprawy przybrały nieoczekiwany obrót.
Ale jak pokazują liczby,
ludzie głosują za podtrzymaniem
sprzeciwu sędziego i odrzuceniem
sprzeciwu porywacza.
Jaki jest wynik?
Nigdy wcześniej nie byliśmy świadkami czegoś takiego.
-Mój sprzeciw został oddalony. -W porządku.
Wydaje się, że głos ludu...
Stosunkiem 47 239 do 19 640.
W głosowaniu wzięło udział prawie 70 000 osób.
Ponad dziesięć procent oglądających
bierze w tym udział i głosuje.
Jak dla mnie to ogromna liczba.
Podejrzewam, że będzie tylko rosła.
Jasna cholera.
Stokely!
Usiądź.
Jak się nazywał?
Ten detektyw, który prowadził sprawę Jeeterówny.
-Steptoe. -Znasz go?
Przez jakiś czas byłam w jego zespole.
-Ale nie w tej sprawie. -Zadzwoń do niego.
-Dlaczego? -A jeśli ten facet ma rację?
W sprawie sędziego?
Teraz należy postawić pytanie,
czy zastosujesz się do decyzji ławy.
Czyli teraz uważasz, że to jest sala sądowa?
Skoro używasz takich słów jak „zastosować” oraz „ława”...
Nie, to nie jest sala sądowa.
Jeśli zastosujesz się do tej decyzji,
to pokaże, jak się zachowasz
wobec do własnych decyzji.
A wówczas ta sala zmieni się w sądową.
Mówiłeś, że w głosowaniu uczestniczyło 70 000 osób?
I ciągle ich przybywa?
Wydaje mi się,
że cokolwiek planujesz, może się nie udać,
jeśli pogwałcisz własne zasady.
-Kontynuuj. -Słucham?
Wniosłem sprzeciw. Został odrzucony. Kontynuuj.
Wspomniałeś o konflikcie interesów. Co to za konflikt?
Wygłosiłeś mowę do tej kamery,
i zrobiłeś to bardzo elokwentnie.
Dziewczyna pochodziła ze społeczności etnicznej.
Trudno wymówić niektóre nazwiska.
Ale tobie przychodzi to z łatwością.
Jest jeszcze kwestia imienia psa.
Wszędzie wspominali o psie.
-A jego imię? -Imię też.
Ale nie rasę. Wiem o tym.
To była jedna z przeszkód
w ustaleniu tożsamości podejrzanego.
Najwyraźniej dobrze znasz tę rodzinę.
Mam rację? Kim jesteś?
Byłem jej wujkiem.
Skrót najnowszych wiadomości USCN.
WIADOMOŚCI USCN
Wiadomości z ostatniej chwili.
Mężczyzna jest jej wujkiem.
Taka jest wersja człowieka,
który przetrzymuje sędziego Olivera Straighta w nieznanym miejscu,
usiłując prowadzić coś, co wydaje się
pozorowanym procesem w mediach społecznościowych.
Analityk USCN, Josh Harkridge, pomoże nam uporządkować wiedzę.
SĄD NAD SĘDZIĄ
SZOKUJĄCE INFORMACJE PORYWACZ TO WUJ CLAUDINE
Na razie wiemy, że człowiek, który przetrzymuje sędziego,
działa z określonych pobudek osobistych.
To może wyjaśniać, dlaczego w ogóle podjął takie działania.
Czy może żywić jakąś urazę?
Na tym polega problem.
Nie wiemy.
Wiemy natomiast, że dziś dokonano egzekucji Paula Williama Gagera.
Zabójcy Claudine.
Jeśli w grę wchodzi przekonanie, że proces był źle prowadzony...
Możliwe, że rodzina miała wątpliwości
co do skazania Gagera od początku.
Tego nie możemy zakładać.
Josh, powiedz, proszę, czy to nie prowadzi wprost
do pytania o sposób prowadzenia tego procesu przez sędziego?
To możliwe.
Nie masz prawa rozpatrywać tej sprawy.
Każdy rozsądny sędzia powie...
Nie musimy spekulować, co powie rozsądny sędzia,
ponieważ mamy sędziego.
Nie sądzę, by ten sędzia uznał,
że mój związek z ofiarą nie pozwala mi
na rozpatrzenie tej sprawy,
ponieważ w tym przypadku nie chodzi o porwanie Claudine.
Chodzi o ciebie i o to, że skazałeś niewinnego.
To jest istota tego procesu.
Proponuję, by sędzia zabrał głos.
To by nigdzie nie przeszło.
Tutaj przejdzie.
Nie wystarczy otoczyć dom.
Ktoś musi porozmawiać z rodziną.
Dlatego mówiłem o kuzynie.
Pozwól mi z nim porozmawiać.
Jak on ma na imię?
Bertinad, tak?
-To w czym problem... -Porucznik Roy?
Witam. Leonard Steptoe.
Nadzorowałem śledztwo w sprawie Jeeterówny.
Wygląda na to, że ktoś nieźle pana urządził.
To jakiś koszmar.
Jestem tu po to, by panu pomóc.
Na początek powiem panu coś,
co musi pan wiedzieć o tej rodzinie.
No dalej, musi tu być.
Cholera.
Ten wujek nie żyje.
Co takiego?
Jego auto wpadło w poślizg na wiadukcie Tremont,
więc jeśli ten czubek czegoś chce,
to nie dlatego, że jest jej wujkiem.
Wygląda na to, że sprzeciw znów został oddalony.
Twój sprzeciw został oddalony.
Tym razem argument...
Chciałbym poznać uzasadnienie.
Zawsze podajesz powód, kiedy sędziujesz?
Zaakceptowałeś już jedną decyzję sędziego,
co oznacza, że uznajesz władzę tego sądu.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Ci, którzy prowadzili dochodzenie i proces w sprawie Claudine,
potrzebowali i pragnęli psychopaty, stukniętego i samotnego.
Potrzebowali go z bardzo prostego powodu.
Otóż zabójstwo młodej osoby to najgorsza możliwa zbrodnia.
Aby oswoić jej okropieństwo,
potrzebujemy, musimy dorwać,
i musimy zabić
stukniętego, samotnego psychopatę.
Ktoś, kto nie odczuwa tej potrzeby, jest nieludzki.
To widać gołym okiem w tej sprawie.
Prawnicy, policja.
Cały wymiar sprawiedliwości.
Podjęli każdą decyzję na podstawie uczuć.
A dzięki temu, jak działa ten gówniany system,
mogli wyciągnąć wnioski obarczone poważnymi błędami
i połączyć z prawem, które do nich nie należy.
Prawo do decydowania o życiu i śmierci.
Chcesz coś dodać?
To o tym tutaj rozmawiamy?
O prawomocności kary śmierci?
Przepraszam,
ale z jakiegoś powodu
sądziłem, że chodzi jednak
o coś bardziej oryginalnego i konkretnego.
Rozejrzyj się, sędzio.
Wyglądam na kogoś, kto nie jest oryginalny i konkretny?
Tu chodzi o sprawiedliwość.
Chcę zadać kilka pytań na temat pracy policji przy tej sprawie.
Obawiam się, że nie mogę pomóc. Nie jestem policjantem.
W takim razie zapytam o twoją opinię na temat
pracy policji przy tej sprawie.
Uznałbyś ją za staranną?
Za zgodną ze standardami, jakich oczekujemy?
Oczywiście.
W przeciwnym razie w ogóle nie doszłoby do procesu.
O jakich standardach mówimy?
Czy to prawda, że wielu zbrodni nie udaje się wyjaśnić?
„Wyjaśnić”, czyli...
Czyli żadnych legend, powieści brukowych,
dramatów w telewizji.
Czy to prawda, że większości spraw
badanych przez śledczych w tym kraju
nie udaje się rozwiązać?
Czy to prawda, że tylko 18% przestępstw bez przemocy
wyjaśniono w skali kraju? Osiemnaście procent.
Sukinsyn.
A czy to prawda,
że nie wyjaśniono ponad 50%
brutalnych przestępstw? A 30% morderstw
-to sprawy otwarte... -To nie ma związku...
Najbardziej spektakularny mord w naszej historii,
zamach na urzędującego prezydenta
na oczach całego kraju, jest niewyjaśniony.
Morderca Zodiak, porwanie Lindbergha,
śmierć JonBenét, dusiciel z Bostonu.
Lista nie ma końca.
Czy nie należałoby przyjąć,
że policja nie potrafi wyjaśnić większości zbrodni w tym kraju?
Sprawa Jeeterówny miała solidne podstawy.
Nikt nie udowodni, że było inaczej.
Możesz powiedzieć, co przeglądam?
RODZINA NIE TRACI NADZIEI Intensywne poszukiwania
Claudine w królikarni
Nie muszę mówić. To oczywiste.
Odpowiedz na pytanie.
To wycinki z gazet.
Artykuły związane z tą sprawą.
Znasz je?
Niektóre tak.
Z czasu procesu?
Tak przypuszczam.
Prawdę mówiąc,
są sprzed procesu.
Ale twierdzisz, że je znasz.
Mógłbyś powiedzieć ławie, co w nich jest?
Nie jestem pewien, czy rozumiem pytanie.
W porządku. Ja odpowiem.
To historia.
Historia Paula Williama Gagera od chwili jego aresztowania.
Małomównego samotnika z przedmieść.
Interesowało go wykrywanie metalu.
Budował klatki dla królików
ze znaków przy robotach drogowych.
Wywalił wewnętrzne ściany.
Ale przede wszystkim
to zdjęcie, fotka z ogólniaka.
Czy jest w tym kraju ktoś, kto uważa je za normalne?
-Widziałeś je, prawda? -Tak.
Przed procesem?
Tak.
Niepokoiło cię? Mnie tak.
Tak.
„Tak” co?
Tak, niepokoiło mnie.
Śmiem twierdzić, panie sędzio,
że zobaczyłeś to zdjęcie,
połączyłeś je z artykułami prasowymi
i wszystkie dowody przeciw niemu
zaczęły do siebie pasować.
Nie zapominajmy jednak o najważniejszym dowodzie.
Znaleziono ją na jego działce. Nie można tego pominąć.
I jeszcze ten łącznik z szopą z boku domu.
To się trzymało kupy.
Był jej oprawcą.
Tak ustaliła ława przysięgłych.
-Na podstawie faktów. -Tak.
Faktów, które policja
-przedłożyła oskarżeniu. -Tak.
Ale nie wszystkich faktów, prawda?
Co sugerujesz?
Czy to prawda, że przysięgli nie wiedzieli
o jego policyjnej kartotece, bo jako sędzia
uznałeś ją za niedopuszczalny dowód?
To prawda. Nie dopuściłem.
-Dlaczego? -By go chronić.
Bo był wcześniej oskarżony o próbę napaści seksualnej?
To wpłynęłoby na osąd ławy.
Ale to była napaść na mężczyznę.
Na 36-latka, którego próbował poderwać
w zajeździe dla kierowców ciężarówek.
sprawa jeeter szczegóły
Czy to prawda, że wysłano go na badania psychiatryczne?
-Nie ja. -Ale wyników
tych konsultacji psychiatrycznych
też nie dopuściłeś, prawda?
Pomóż mi coś wyjaśnić.
Czy homoseksualista
cierpiący na klaustrofobię
do tego stopnia, że rozwalił w domu wszystkie wewnętrzne ściany
zdecydowałby się na trzymanie 14-latki
w szopie o wymiarach dwa metry na półtora bez okien?
Musiał spędzać tam dużo czasu, prawda?
Robił przecież lalki, bransoletki i naszyjniki.
A więc chodzi o wymiary szopy?
-W ogóle nie chodzi o wymiary szopy. -Wręcz przeciwnie.
Myślę, że jednak
-o to chodzi. -Nie!
Nie chodzi o wymiary szopy!
Chodzi o sąd, który ukrywa dokumentację medyczną,
psychiatryczną i kartotekę policyjną
na podstawie cholernych uprzedzeń.
Tego nie można udowodnić.
Zapewne nie można,
ale mogło tak się zdarzyć, prawda?
Tak, mogło.
To możliwe.
Jeśli on coś jeszcze ujawni,
chcę to wiedzieć teraz.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Poświęciłem Claudine Jeeter dwa lata mojego życia.
Zrobiłem dla niej, co mogłem.
Nikt nie będzie mnie więcej przesłuchiwał.
-Na pewno nie pan. -Dlaczego nie ja?
Wielki z pana detektyw Wybrał pan pracę za biurkiem.
Nie dał pan rady złym facetom.
A teraz wybiera pan emeryturę.
Nie ma pan prawa przesłuchiwać ani mnie, ani nikogo innego
na temat policyjnej roboty w sprawie Jeeterówny.
Zrobiliśmy, co trzeba.
Tak?
Kiedy policja albo telewizja podały
informacje o rozmiarach szopy?
-Kto mówi? -Darnley.
O co chodzi z tymi naszyjnikami i bransoletkami?
W sieci nie ma o tym ani słowa.
Jeśli czegoś nie ma w sieci, to nie istnieje.
Nikt o tym wcześniej nie wspomniał.
Było jeszcze coś, czego nie ujawniono,
aby w tej sprawie zapadł wyrok skazujący?
Zdaje się, że lepiej odpowiesz na to pytanie niż ja.
Nie jesteś jej wujem.
Wiem, kim jesteś.
Powinien pan to zobaczyć.
Jeśli jestem tym, kim myślisz, nie ujawnisz tego, prawda?
To dopiero udręka.
Sędzia nie piśnie słowa, bo inaczej sam się obciąży.
Mam pytanie.
Jeśli ten facet zataił pewne informacje,
kto by o tym wiedział?
Rodzina.
Kto jeszcze?
...gliny.
My.
Ofiary. I...
Sprawca.
policja - zabójca
Osoba, która naprawdę porwała i zabiła Claudine Jeeter.
Czy policja mogła bez cienia wątpliwości
powiązać dziewczynę z szopą Gagera?
Trzeba spytać Steptoe'go.
Pytam ciebie.
Słyszałam, że ten związek nie był jednoznaczny.
Ale przymknęli na to oko,
bo w innych sprawach prawie wszystko się zgadzało.
„Prawie”?
Sędzia nic nie powie, bo sam się obciąży,
a historia mogła być taka i zwykle taka jest.
SĄD NAD SĘDZIĄ NA ŻYWO
Mógł być blisko niej.
Na tyle blisko, że ją widywał.
Nie codziennie, ale dość często.
Wiedział, jaki tryb życia prowadziła.
Jak chodziła do szkoły, wracała z przyjaciółmi,
bawiła z psem z parku i kiedy musiała
zabierać brata do sklepu na rogu, czego nienawidziła,
od razu było widać.
Jej ramiona i nogi latem. Odcień jej skóry.
Była taka niewinna.
Powoli zaczął rozumieć, że pragnął tej niewinności.
Pragnął ją zachować. Trzymać w dłoniach jak płatek śniegu.
Chronić przed skalaniem.
W końcu zrozumiał, że ją porwie.
Wiedział, że to okropieństwo.
Straszna zbrodnia.
Walczył z tym.
Wyobrażasz to sobie?
Walkę z czymś takim?
Potem po prostu ją porwał.
Jedna szybka akcja.
Trwała sekundy.
Wtedy całe jego życie roztrzaskało się
na milion kawałków jak lustro.
Potem zobaczył reakcję telewizji,
prasy, policji i poczuł ulgę,
bo wiedział, że go złapią.
Musieli. Nie było innej możliwości.
Ciągle widział ich w telewizji.
Powtarzali, że robią swoje,
że pracują dzień i noc.
Nie spoczną, póki nie znajdą zabójcy.
Ale mijał dzień za dniem
i nic się nie działo, wciąż był wolny.
W końcu dotarło do niego, że nie zostanie złapany
z prostego powodu.
Nie wiedzieli, co robią.
Wyglądali jak policjanci, ale nimi nie byli.
Nie naprawdę.
Codziennie przepuszczali go przez punkty kontrolne,
a on z każdym dniem tracił oddech.
Wtedy porywacz zaczął ich sprawdzać.
Podczas pierwszego przesłuchania dał im dwie wskazówki.
Nie były łatwe, ale trudne też nie.
Nic nie zrobili.
Następnym razem ułatwił sprawę.
Ale to bez znaczenia, tego tropu też nie podjęli.
W końcu wysłał anonimowe wyznanie.
Było w nim jego DNA.
Ale policja zgubiła list.
A teraz najlepsze.
Policja była na podwórku, gdzie trzymał dziewczynę.
Byli tam!
Musieli tylko zrobić jeden krok,
ale nie mogli się na to zdobyć.
Znaleźliby ją, gdyby to zrobili.
Kiedy zrozumiał, jak nędzne było śledztwo,
rozwiązanie było tylko jedno.
Musiał ją zabić.
Musiał zabić dziewczynę.
Tylko tak mogli go złapać.
Gdyby mieli ciało, gdyby mieli dowody,
musieliby go złapać.
A potem skazaliby go na śmierć,
bo tylko taką karę można wymierzyć komuś takiemu.
Człowiek, który zabija
młodą dziewczynę, zasługuje na śmierć.
Zabił ją więc i kiedy zrozumiał
moralne aspekty tej sytuacji,
dał cynk policji.
Przyjechali, zabrali ciało,
zebrali dowody,
a potem wszystko pomieszali.
Oskarżyli Paula Williama Gagera.
Dlatego, że była na jego działce.
I jeszcze królicze klatki ze znaków drogowych.
No i oczywiście to cholerne zdjęcie.
Właśnie to pokazywali w telewizji kablowej.
To zdjęcie przez cztery dni. Każdy nagłówek.
Zanim go aresztowali,
cały kraj wiedział, że to zrobił.
Proces był tylko formalnością.
Twoje zadanie polegało tylko na zatwierdzeniu egzekucji.
Tak.
Jestem ostatecznym i niezbitym
dowodem po stronie oskarżenia, że zabiłeś niewinnego człowieka.
Zabiłem Claudine Jeeter.
Nic nie możesz zrobić, żeby temu zaprzeczyć.
Wszyscy sprawdzają tę informację.
Rozumiem,
w jaki sposób doszedłeś do takich wniosków.
Ale...
Musisz mieć na uwadze,
że to ludzie egzekwują prawo.
A ludzie są niedoskonali.
Nie o to chodzi.
Obaj to wiemy.
Chodzi o to,
co należy ze mną zrobić.
Gdyby odbył się proces...
Myślę, że szybko byśmy się z nim uporali.
Mówię, że to zrobiłem.
Mam na to twarde dowody.
I prześladujące mnie poczucie winy.
Jest jeszcze kwestia zamiaru.
Porozmawiajmy o tym.
Czy zamierzałeś,
od chwili, gdy wszedłeś na salę i rozpoczął się proces,
skazać zabójcę Claudine na śmierć,
gdyby przysięgli uznali go za winnego?
Wierzyłem w to, co mówili.
Jeśli dojdzie do głosowania, ludzie uznają go za winnego.
A kiedy to się stanie, zrobię relację tak czy...
Carl...
Cholera.
Musimy porozmawiać.
Harper.
Dlaczego sugerowałaś błędy sędziego?
I te bzdury o wyroku?
Posłuchaj, Kaitlyn.
Ludzie jutro zapomną o tej historii.
Ale nie o reporterze.
Nie rozumiesz, że to pilne? Oglądamy to w telewizji.
Zgłoś to komendantowi...
Co pan robi?
Proszę o pozwolenie na przejęcie tej sprawy.
To nie tylko zabójstwo,
to część sprawy Jeeterówny.
Daj pan spokój.
Obaj wiemy, że będą chcieli przekazać mi to śledztwo.
Jasne.
W to wierzę.
Wie pan, że nowa siedziba jest gotowa?
Nie zamierzam się tam przenosić.
Pracuję od 37 lat
i dokończę służbę w tej norze.
To miejsce to legenda.
Wie pan, że budynek ma 120 lat?
W 1960 zrobili remont,
ale to była nasza pierwsza siedziba.
-Pamięta pan Franka Stopparda? -Tak.
Co wieczór był w telewizji, rozmawiał z prasą.
„Badamy tę sprawę” albo „Badamy tamtą sprawę”.
Wie pan, lata 70. Kiepsko było.
-Zgadza się. -Pełno przemocy.
Ale jakby nie było źle,
człowiek czuł się lepiej, patrząc na Franka.
Wyglądał godnie.
Lekka siwizna, odpowiedni garnitur.
Inni wyglądali niechlujnie.
Potem zrozumiałem, że wyglądali tak,
bo to oni chodzili od drzwi do drzwi,
wisieli na telefonie,
sprawdzali tropy.
Frank był celebrytą.
Wszyscy to wiedzieli.
On też.
Dziś każdy jest takim Frankiem.
Nie prosiłem o pracę przy biurku, bo sobie nie radziłem.
Przyjąłem ją, bo widziałem, że wszystko się sypie.
A ja chciałem robić coś,
co chociaż pachnie policyjną robotą.
Ale to...
Choć to straszne...
Zacznijmy od prostego pytania.
Miała ślady na szyi i nadgarstkach?
-Tak. -Co Stapleton na to?
Nie robił sekcji zwłok.
Wszystko jest w raporcie. Baker przeprowadzał sekcję.
-Stapleton ma 40 lat doświadczenia. -Wiem o tym.
Doświadczony patolog
zidentyfikowałby takie ślady.
Chcieliśmy dorwać Gagera.
Nasz bohater właśnie przyznał,
że robili bransoletki i naszyjniki.
Jeśli on to wie i jest poszlaka, to mamy go, i to blisko.
To grząski grunt, poruczniku.
Sam to powiedział.
Droga do szkoły i powrót do domu.
Wycieczki do sklepu.
Zabawa z psem.
Musiał ją wtedy widzieć.
Sugeruje pan, że nie przeczesaliśmy okolicy?
To zrobiliśmy na samym początku.
Nie.
Nie wydaje mi się.
Przecież panu mówię.
Przeczesaliśmy tę okolicę.
Nie.
To jest oryginalne nagranie?
Odkopałem wszystko, co mamy.
Usłyszałam radio, takie policyjne,
mówili o tej dziewczynie.
Mam nadzieję, że to nic złego.
Masz coś jeszcze?
Tu jest rząd starszych domów wzdłuż północnej ulicy,
ale tylko cztery mają ścieżki prowadzące do szkoły,
parku czy sklepu.
Jednak z żadnego nie widać domu ofiary.
Nie twierdził, że widział jej dom.
Mówił, że widział ją w parku i w sklepie.
Konkretnie w sklepie na rogu.
Jest. Wróć.
Proszę mnie źle nie zrozumieć,
wszyscy tu czują się winni z powodu porwania Claudine.
Modlimy się za nią.
Ale ktoś tu depcze nasze swobody obywatelskie.
Wróć. Ten facet z tyłu, w szarym podkoszulku.
Ale ktoś tu depcze nasze swobody obywatelskie.
Co on mówi?
Może być wszystko.
Sprawiedliwy proces.
„Sprawiedliwy proces”.
Kto jeszcze dziś tak mówi?
Zrobisz zbliżenie?
-Możemy to wysłać? -Po co?
Żeby być tam, gdzie nasze miejsce.
W pewnym sensie ta sprawa jest rozstrzygnięta.
Wyciągnięto wnioski i wymierzono karę.
Moje życie za życie Claudine i Rona.
Jestem pewny, że nie będzie sprzeciwu.
Ale w myśl tej zasady,
kto odpowie za życie Paula Williama Gagera?
Bazując na tej logice, ktoś musi, bo jeśli tak się nie stanie,
możecie mnie uwolnić.
A nie o to chodzi.
Jest tylko jedna taka osoba.
Osoba, która miała dostęp do wszystkich informacji.
Osoba, która decydowała,
co ujawnić przysięgłym,
jedyna osoba, która mogła
powiedzieć „stop”,
gdy sprawiedliwości nie stało się zadość.
Osoba, która powiedziała:
„Skazuję Paula Williama Gagera na śmierć”.
Ta osoba jest tutaj.
Nie czuje się odpowiedzialny, bo po raz pierwszy
został wezwany przed oblicze władzy, którą dotąd sam sprawował.
Do tej pory służył temu systemowi.
To system, który go wybrał.
System, który uniemożliwił znalezienie Claudine, gdy żyła.
System, który uniemożliwił znalezienie jej oprawcy, gdy zginęła.
System, który posłał Paula Williama Gagera,
niewinnego człowieka, na śmierć.
Jedno kliknięcie
i uznacie go za winnego.
Razem możemy wreszcie naprawić to,
co system zawsze niszczył.
Wszystko inne to niesprawiedliwość.
0% WINNY 0% NIEWINNY – LICZBA GŁOSUJĄCYCH: 0%
Jak państwo widzą na ekranach, bardzo wielu ludzi głosuje
w sprawie sędziego Straighta.
Może nie jest to prawdziwy proces,
ale z pewnością przykuł uwagę widzów.
-Tak? -Można jakoś zatrzymać głosowanie?
Zablokować, zwolnić, zatrzymać?
Jesteśmy blisko celu, ale potrzebuję czasu.
Może, ale nie ma pan swoich ludzi?
Nie bardzo.
Oboje wiemy, że potrafisz to zrobić.
Teraz potrzebuję kogoś,
-kto nie dba o zasady. -Zobaczę, co da się zrobić.
SYGNAŁ ALARMOWY
ZAGROŻENIE
Coś zakłóca proces głosowania.
Co zrobiłaś?
Zatrzymałam głosowanie.
Macie trzy, cztery minuty. Nie więcej.
Mogłabyś...
A to co?
Dostaliśmy to z USCN.
To sąsiad, którego znaleźli na starym nagraniu.
Facet mówił, że był przesłuchiwany.
Porównajcie to z naszymi materiałami.
Jasne.
Mam. Henry David Cole. 43 Glenmount.
Sześć domów dalej od Jeeterów, po drugiej stronie ulicy.
Teraz pewnie chciałbyś,
żebym wygłosił mowę końcową obrony?
Mówiłem już, to nie jest sala sądowa.
To nie był proces.
Nie przedstawiono żadnych dowodów.
Nie uwzględniono faktu,
że mamy tu do czynienia z pogłoskami i domysłami.
Pozwólcie, że...
Wszyscy powinniśmy wiedzieć,
że kiedy przysięgli ustalają werdykt
i przedstawiają go sądowi,
robią to
jako należycie wybrani przedstawiciele
społeczeństwa, naszego stanu.
-Pogrąża się. -Nas wszystkich.
Najistotniejsze jest,
bardzo ważne jest,
byście zrozumieli, że...
Zacznę od nowa. Mogę?
Chyba nie ma pan czasu, panie sędzio.
Ale to ważne dla mnie...
Naprawę ważne...
Oni muszą zrozumieć,
jak formuje się wyrok.
To nie jest mój wybór. To prawo.
Policja!
Dalej!
Wszyscy na ziemię!
Sprawdzam pokój.
-Wchodzę. Pilnuj mnie. -Ja zostanę.
Sprawdzam kuchnię.
Policja!
Mamy nakaz przeszukania.
Tu jest czysto.
-Muszą sprawdzić piwnicę. -Nie ma go w piwnicy.
Jest.
Nie. Pogrywa sobie z nami.
Zabezpieczyć drzwi. Cofnąć się.
Brzmi jak przenośny generator.
Ktoś tu się budował.
Co to jest?
Wentylator albo coś takiego.
Jakby tę część odłączono od reszty.
Mam tu coś.
Spokojnie...
Jezu Chryste.
Zobacz, dokąd prowadzi.
Tu nie ma miejsca na emocje...
Tu nie ma miejsca na emocje.
To łańcuch zasad.
Od podwórza mamy dostęp do parowu.
Na tył. Maksymalnie na tył.
Zamysł, by jeden człowiek kontrolował cały kodeks karny...
Rozdzielić się.
Upadł 500 lat temu wraz z boskim prawem królów.
Coś tu jest.
Nie ma jednak boskiego prawa sędziów.
Co to, kurwa, jest?
On tu jest.
On tu jest. Osłaniaj mnie.
Osłaniam.
Bądźcie ostrożni.
Mój Boże.
Miała 14 lat, nie sześć.
Kilka minut temu oddział specjalny włamał się do domu położonego
zaledwie pół przecznicy od domu Jeeterów.
Policja skorzystała z informacji otrzymanych od stacji USCN.
Być może szuka tego mężczyzny.
To Henry David Cole.
Ponieważ proces osiągnął punkt kulminacyjny,
sędzia Oliver Straight ma już niewiele czasu.
Cole ma kartotekę. Groźby karalne.
Sprawę oddalono z powodów formalnych.
Jeszcze jedno. Zna się na IT.
Nie można oczekiwać, że prawo będzie doskonałe.
Od prawa można jedynie oczekiwać
wyniku.
Czasem jakiegokolwiek.
Byle nas zadowolił.
Pielgrzymi.
Myślicie, że zamierzali dopłynąć do Plymouth Rock? Nie.
To była pomyłka.
Ale dziś uważamy, że to był plan.
Dlaczego?
To sprawia, że lepiej się czujemy.
Chcecie bajek?
Zajrzyjcie do powieści historycznych.
Chcecie prawdy?
Oto prawda.
Chodzi o to, by zrobić wystarczająco dużo.
Jeśli Paul Gager nie był sprawcą, był wystarczająco podejrzany.
Dlatego ruszył proces.
Uzgodniono werdykt.
I wszyscy byli zadowoleni.
Jeśli wam się to nie podoba,
możecie skazać
dziennikarkę, która pisała artykuły prasowe.
Sąsiadów, którzy za dużo gadali.
Policjanta, który nie umie czytać, a tym bardziej interpretować dowodów.
Skażcie detektywa,
który stał krok od kryjówki,
gdy dziewczyna żyła!
Nie zrobił tego kroku,
bo może myślał,
że kogoś przeleci tej nocy?
Skażcie ich wszystkich.
Nie możecie.
Więc robicie wystarczająco dużo.
Organizujecie ceremonię.
Palicie pochodnie.
Prowadzicie człowieka po kamiennych schodach
i zabijacie na kamiennym ołtarzu.
Może to bez znaczenia: winny czy niewinny.
Był wystarczająco winny.
Kogoś trzeba było poświęcić za śmierć tej dziewczyny.
Sprawiedliwość polega na tym, że ona nie umarła.
Satysfakcja – że ktoś poniósł za to karę.
A jeśli wam się to nie podoba?
Jeśli przypomina wam, że jesteśmy prymitywni? Trudno.
Prawo może dać wam to,
co jest wystarczająco dobre.
Dopóki jesteśmy tym,
kim jesteśmy...
Jesteśmy nim.
Jesteśmy tobą.
Skończyłem.
Chwileczkę.
Gapimy się na to od samego początku.
To miejsce było wiekowe, kiedy tu przyszedłem,
ale w 1960 zrobili kapitalny remont.
Co to znaczy?
To znaczy, że zamknięto dostęp do sporej części piwnicy
w tym miejscu.
Jakie miejsce lepiej nadaje się na proces niż komisariat?
Wkrótce sprawa dobiegnie końca.
Stacja USCN opracowuje własne prognozy
na podstawie ankiety przez telefon i internet.
Wiemy już, że blokada
głosowania online
na stronie porywacza...
Blokada padła. Za chwilę mnóstwo ludzi zacznie głosować.
...tak szybko, jak wcześniej.
Liczby wyraźnie pokazują,
że werdykt zapadnie bardzo szybko
na podstawie algorytmu liczby oglądających
względem liczby głosujących.
Na razie głosy za uniewinnieniem
i uznaniem winy rozkładają się równo.
Przypuszczam, że wyrok zapadnie bezwzględną większością głosów.
Coś tak osobliwego, jak przysięgli niezdolni do podjęcia decyzji,
byłoby nudne, prawda?
Josh, nie wiemy dlaczego,
ale wygląda na to, że policjanci
opuszczają dom Cole'a i jadą w nieznanym kierunku.
Nie wiemy, dokąd jadą,
ale z całą pewnością pojedziemy za nimi
i na żywo przekażemy najnowsze informacje.
-Jedziemy za... -Muszę ci przerwać,
by poinformować państwa, że na podstawie danych liczbowych
nasi analitycy prognozują z dużą pewnością, że...
Cóż, nie można tego inaczej ująć,
ale to złe wieści dla sędziego.
Być może wstrząsające.
Wszystko wyraźnie wskazuje, że sędzia zostanie uznany za winnego.
Powtarzam. Sędzia zostanie uznany za winnego.
Tak szybko, jak to możliwe
pokażemy państwu, jak rozłożyły się głosy.
Jesteśmy załatwieni.
Tak mówią w telewizji. Więc pewnie to prawda.
Dalej.
Jesteśmy. Ruszać się!
Idziemy.
Ruszać się.
USCN NA ŻYWO
Nie możesz tego zrobić.
Owszem, mogę.
Stań prosto.
Werdykt zapadł. Lud przemówił.
Olivierze Straight, ława przysięgłych uznała,
że odpowiadasz za śmierć niewinnego człowieka.
W związku z tym
ten sąd zdecydował o odebraniu ci życia.
Jesteś religijny, panie sędzio?
„Twe oko nie będzie miało litości”. Byłeś litościwy, sędzio?
-Nie. -Głośniej!
Nie byłem.
„Twe oko nie będzie miało litości”.
Powtarzaj za mną. „Życie za życie”.
Życie za życie.
„Oko za oko”.
Oko za oko.
„Ząb za ząb”.
Ząb za ząb.
„Ręka za rękę”.
Ręka za rękę.
„Noga za nogę”.
Noga za nogę.
Wszyscy na ziemię!
Stop!
Broń!
Przestańcie!
-Nie strzelać! -Rozkaz.
Jezu Chryste.
Cholera. Nie ma broni.
Kurwa.
Jezu.
Dlaczego ma pan broń?
Dał mi ją.
Wezwać ambulans!
Wiedział... Wiedział o was.
Co wiedział?
Wiedział, że będziecie katami.
Kurwa.
Poruczniku...
Mieliśmy do czynienia z zagrożeniem życia.
Nie mieliśmy wyjścia, musieliśmy się bronić.
Opuścić broń!
W porządku?
Tak.
Nie znajduję słów, by opisać, czego byliśmy świadkami.
Być może ich nie ma.
Połączymy się z naszą reporterką,
która jest na miejscu zdarzenia.
Byliśmy tylko biernymi świadkami.
Ale bez wątpienia byliśmy świadkami tragedii.
Oto co udało nam się ustalić...
Tłumaczenie napisów: Katarzyna Bąkowska